Plato

Op de pabo nam ik het besluit om na het behalen van mijn diploma, aansluitend verder te gaan studeren. Ik schreef me in voor de studierichting Algemene Pedagogiek in Nijmegen. Het eerst jaar bestond uit allerlei inleidingen, zodat je erachter kon komen waar je de jaren erop mee aan de slag zou gaan: onderwijskunde, orthopedagogiek of theoretische pedagogiek. Ik koos voor die derde richting, nog specifieker: Wijsgerige Pedagogiek, over de grondslagen en de filosofie van opvoeding en onderwijs. Leek me interessant en dat bleek ook zo te zijn.

Uiteindelijk brak de tijd van afstuderen aan. Ik sla in deze beschrijving voor het gemak de tussenliggende jaren over. Ongetwijfeld kom ik daar in een ander verhaal met een andere context nog wel over te spreken.

Enfin, afstuderen. Omdat ik al vanaf mijn derde levensjaar gefascineerd was door het beroep van Leraar, zou ik in mijn scriptieonderzoek de ideale leerkracht gaan beschrijven. Ik noemde dat destijds: De Ware Meester.

Al vrij snel kwam ik terecht bij Plato. Want door de verhalen van Plato zou ik bij een zeer beroemd leermeester uitkomen: Socrates.  Mijn plan was om allerlei van dergelijke meesters uit verschillende geschriften te bestuderen. Maar dat bleek een veel te grote klus (Da's overigens mijn klachtgedrag: teveel en te uitgebreid zaken oppakken, het daarmee samenhangende krachtgedrag is een positieve vorm van gedrevenheid, maar dit terzijde). Ik bleef bij Plato hangen. En las al zijn Dialogen. Overal draaide het om het onderwijs van Socrates. Ik vond het zo'n gouden zet van Plato om via verhalen zijn inzichten over opvoeding en onderwijzen te delen. De romanfiguur Socrates presenteerde hij op deze wijze als Ware Meester.

De werkwijze van Socrates is altijd aanwezig gebleven in de geschiedenis en de verschillende praktijken die zich met ontwikkelen bezig houden. En nu is er ook het prachtige werk; "Socrates op sneakers", van Elke Wiss. Zij past toe wat Socrates zijn leerlingen leerden en dat doet zij op zo'n manier dat je als lezer meteen praktisch de socratische methode kunt oefenen.

Tijdens mijn eigen scriptie-speurtocht las ik geregeld over allerlei onderzoeken die aan zouden tonen dat Socrates daadwerkelijk bestaan had. Terwijl ik precies dat het minst boeiende vond: het ging mij om de leerling (Plato) die bij machte was om zijn beste Leraar te beschrijven. In een verhaal, zoveel meer dan een wetenschappelijke uiteenzetting. Alle details die je in een verhaal toe kunt voegen, alles wat je naar je hand kunt zetten om in alle oprechtheid te kunnen vertellen en benadrukken van datgene wat je belangrijk vindt. Hulde aan Plato!

Niet voor niets start ik met een tekst van Plato. Deze filosoof heeft zijn gedachten en theorieën in verhaalvorm tot leven gebracht. En de figuur Socrates was zijn hoofdpersoon.

 Verhaal

In mijn jaren op de Vrije School, stonden verhalen en de werking van verhalen ook zo mooi centraal.  En de kunst van het vertellen. Echt een vak apart. Op de pabo kregen we trouwens dat vak: en iedere stage dag moest je een verhaal vertellen (uit het hoofd, hè). Meteen heb ik hier 2 nieuwe verhalen te pakken: mijn erg rijke jaren op de Vrije School en die bijzondere leraar die ik tegenkwam op de Pabo en die me leerde vertellen.

Dat doe ik een ander keertje!